Mga Istorya Hango Sa Tunay Na Buhay Ni Franz Lawrence Tan.. Bow!

2004-04-19T18:23:00.000+08:00

PINAKAMATAGAL, PINAKABORING AT PINAKAMAINIT NA ARAW

Pag gising kaninang umaga, natulog ulit ako. At paggising ko ulit, pumunta ako sa salamin, at tinignan un pimples ko kng anung nanyayari. Nagiissip ako kanina kung anung gagawin ko ngayong araw dahil hindi ako lalabas. Wala akong maisip gawin para mapaikli ang napakahabang oras. Wala akong magawa talaga, nanuod ako ng tv, walang magandang palabas. Naginternet ako para tumingin kung sinong pwedeng makausap, wala parin. Nagfriendster ako't walang bagong testi o kung ano man. BORING. Biglang may tinig na bumulong sakin, bigla kong naalala yung Pugad Baboy 10 na hiniram ko kay Kim. At nagbasa ako. Hahaha!:)

2004-04-18T22:11:00.000+08:00

SUNDAY: CHURCH DAY

Pag gising, as usual, titingin ako sa salamin, titignan ko mukha ko to check yung pimples ko. Palage naman eh. Hindi ako nagsasawa don. Haha!:) At naligo at nagtoothbrush.:)

Pagtapos ng lahat maligo at magbihis, we went to church. Ayon, we did our ministries at nakinig sa sermon ni Pastor. Pinahiram ako ni Kim ng Pugad Baboy 10, wala ako nun, mahal yun eh. Lam mo naman tayo, walang pera. Hahaha! Yon! Pagtapos ng church service, may meeting ang mga magulang namin kaya nasa baba lang kami ng mga kaibigan ko. Madami kami nung una, ngunit nag-alisan na isa isa. Ang natira ay si Zarah, Abby (kapatid ni Zarah at ako. Naglaro kami ng UNO Stacko at CARDS. Masaya naman. INGGIT ka no? Sorry hindi ka nakasali.:)

KNOWLEDGE POWER, PAH-PAH-PHOWER:ZINC is very IMPORTANT

Sabi ni Zarah kailangan ko daw ng zinc. Kachat ko kasi siya sa Yahoo Messenger. Ito ang mga pinagusapan namin tungkol dun:

zarah lim: sabi ni mama, kulang ka daw sa zinc
zarah lim: kulang ka din daw sa tulog sabi ni kim
lawrencetan_one: sino nagsabi? bkt?
lawrencetan_one: how did they say!
lawrencetan_one: THAT!!!!!!!!!!!!!!
zarah lim: why
zarah lim: ha?
zarah lim: cge
lawrencetan_one: bat ako kulang sa zinc
lawrencetan_one: anu ibig sabihin un
zarah lim: pag mdami pimples kulang sa zinc... ata... ewan ko..
zarah lim: kain ka daming gulay, inom tubig na madami, at matulog ng maaga sabi ni kim
lawrencetan_one: ahh ganun. sabi ko na nga madami eh
lawrencetan_one: gnun ba
lawrencetan_one: a k.
lawrencetan_one: klangan ko ng zinc

Ang ZINC daw ay nakukuha sa OYSTER according to Doktora Zarah (JOKE). Ewan ko kung anu ano pang meron. Pero isa lang ang nalaman ko, NAPAKADAMI ko nanamang pimples. Nakakalungkot noh? May isa pa kong sasabihin, " Kung walang knowledge walang power! Babaaaay!"[Ernie Baron style]:)

2004-04-17T11:43:00.000+08:00

NGAYON AY SABADO: Isa nanamang mainit na araw

Pag gising ko kaninang umaga, tinignan ko ang cellphone ko na may text galing kay Zarah. Ang sarap ng feeling pag ka gising mo may message parang Friendster, pag bukas mo may testimonials. Diba? Tapos pumunta ako sa salamin upang tignan ang pimples ko kung anung nanyayari (NANAMAN!). Pagkatapos naghilamos at nagtoothbrush ako. At kumain ako ng almusal: TUYO AT SINANGAG na KANIN. Masarap talaga. Naaamoy ko ang ulam namin ngayon kasi may nagluluto, CORNED BEEF. Yum yum!:)

ABS-CBN 2 at GMA 7

Wala talagang magawa ngayong summer. Kanina lang binuksan ko ang TV, palipat lipat ang channel, wala akong mapanuod hanggang nakita ko ang abs-cbn. Nanuod na lang ako ng TARA TENA. Maganda naman ang istorya. Basta ang don artista ay si Ciarra Sotto at si Luis Alandy. Papalit palit ako ng channel, ang isa ay gma 7, ang palabas doon ay Maynila, ang artista naman ay si Oyo Boy Sotto at si Nadine Samonte ng Starstruck. Nakakatuwa ang mga istorya pero mas pinanuod ko yung sa channel 2 kasi mas maganda. Nakakahalata ka na no? Parang walang pupuntahan tong mga sinasabi ko no? Hehe. Tama ka, kaibigan. Gusto ko lang kasing magtype eh. Hahaha! At least nangyari naman talaga. Bwahahahahah!:)

2004-04-16T14:11:00.000+08:00

BAGONG ARAW NANAMAN

Pag gising ko. Pumunta ako ng salamin at tinignan ang mukha ko kung anung nangyayari sa pimples ko, as usual. Hehe! Naligo ako at nagtoothbrush. Tapos kumain ako ng CHOCOFLAKES na galing sa Baguio na nilagyan ko ng gatas, KOKO CRUNCH ba. Masarap. Napakainit talaga ngayon nakakainis. Kaya maliligo ulit ako mamya bago umalis.:)

Nakakainis yung buhok ko ngayon, humahaba na. Ang pangit na! Galing kasi ako sa pagkakalbo na may linya linya. Hindi ko alam kung anung gagawin ko sa buhok ko.:)

HAPPY GRADUATION KIMBERLY LIM

Graduation ng kachurch kong si Kimberly Beth Ann Lim, graduate na sya sa pagiging nurse sa metro. Hindi ako nakapunta kaya inisipan kong gawan siya ng testi sa friendster. Ang ganda ng ginawa ko, mahaba, nakakatouch kung baga. Yun! Ang saya saya ko kasi feeling ko matutuwa sya sa gawa ko kaso dumating ang hindi inaasahang pangyayari, may napindot ako sa keyboard at nawala lahat ng tinype ko. Tinamad na ko! Tsk! Igrigreet ko nalang sya mamaya.:)

CAMP MEMORIES

Pinanood ko yung video ng camp namin sa Baguio kanina na hiniram ko kay Brznf. Wala lang. Nakakatuwa at nakakatawa! Haha!:)

2004-04-15T19:06:00.000+08:00

MANGHUHULA PALA AKO: a non-sense story

Nagising ako kaninang umaga, kagaya ng dati, titingin sa salamin, titignan kung anung nangyari sa pimples ko. Pagtapos kong maghilamos at magtoothbrush, nanuod ako ng vcd at habang nasa kalagitnaan ng palabas, nagring ang telephone, tumawag ang kaibigan kong 11 yrs old na nakilala ko sa Baguio, c Jessie. Wala naman, kwentuhan lang kami. Natuklasan ko ng ang birthday niya ay August 14, 1992 kalapit sa birthday kong August 17, 1986, pero hindi kasali ang year dahil malayo talaga ang agwat. Dahil sa kanya, natuklasan kong ako pala ay isang manghuhula, haha! Kasi sabi ko sa kanya huhulaan ko kung anung kulay ng damit ang suot niya, sabi ko na puti at chaka nakahead band siya at tama ang sagot ko! After ng conversation na yun, napag-isip isip ako, malalim na pag-iisip, sabi ko sa sarili ko, pwede na pala akong mag-apply na kanang kamay ni Madam Auring.:)

ANG BAHO! IKAW BA YON?

Summer talaga oo, napakasama ng panahon! Ang init! Grabe! Hay! Ang buo kong katawan ngayon ay nagkakaproblema, umiiral nanaman ang aking KATAMARAN! Tinatamad akong maglakad lakad at kumilos kaya ngayon ay hindi pa ako naliligo (YUKEE!!) Pero mamya bago ako matulog, maliligo ako sapagkat nangangamoy na ako. HAHAHA!:)

TIME IS GOLD, as in GOLD, oo GOLD, ang kulit naman eh GOLD NGA!

Tumawag ako kila Carl kanina, c Carl ay ang aking highschool friend na close ko sa madaming bagay: sa problema, sa pagiging companion at of course sa kalokohan. Nakakamiss lahat ng pinag-usapan namin nitong kaibigan kong ito, yung mga kalokohan namin nung highschool, nakwento ko yung nagcooking class kami, pinagdala kaming injection ng aming guro, at nilagyan namin ng tubig iyon at ginawang water gun at binaril sa pwet ng mga tao at kami'y nagtagumpay dahil hindi nila nalaman at naramdaman na basa basa na ang pwet nila. Napagkwentuhan din namin yung mga favorite naming times nung high school: Yung mga kaimmature-an namin na napakasaya! I miss that. Ika nga ni Carl, hindi na talaga maibabalik yung panahon kahit anong mangyari, wala na, tapos na. Sabi niya tutal repeater naman daw kami sa chinese class, pagpatuloy nalang namin para high school kami ulit. Hahah!:)

2004-04-14T21:31:00.002+08:00

ANOTHER DAY

Pag gising ko kaninang umaga, tumitingin ako sa salamin kung dumadami na naman ang pimples ko. Everyday yan. Hay! Dumadami nanaman, ang daming nakakapansin. Bwisit ako sa pimples. Nakakainis din dahil oily face ko! Pero ok lang bawas gastos sa pagprito ng itlog.:)

Grabe! Ang init sa Maynila. Its so uncomfortable. Mabuti pa sa baguio, ang lamig.. nakakamiss mga times doon sa bundok. Nakakamiss ang camp. Naalala ko nga pala, kaninang hapon nagtext sakin si Jessie gamit ibang number sabi niya:
"kya wre hir at manila n tnong ko lang po yng tel. # nyo? -jesi po 2"
Wala lang. Ang saya. nakakamiss kasi tong batang to! Yung kakulitan. Yung nakausap ko siya kahit wala ako sa bahay. Kila Brznf ko siya pinatawag.:)

FORMULA:

Natuklasan ko kanina dahil kumain ako sa Jolibee: Coca-cola + Sundae ng Jolibee = FLOAT.. Masarap! Try mo!:)

MISS KO NA

I miss my highschool life: mga kakulitan especially my barkadas. Napanuod ko kasi yung video namin kanina lang. Wala lang. I want to let them feel the joy that iam feeling right now: yung LOVE ni GOD. I want to bring them to church. Para masaya. Share ko lang.:)

2004-04-13T17:10:00.000+08:00

MGA NANGYARI: APRIL 13, 2004

Nagising ako ng 7:25 am ata kanina, pinaplano ko kasing pumunta ng school bago yung voice lessons sa c.o.p. Pupunta ako ng school para kunin yung mga classcards ko at asikasuhin yung pagshift ko ng course. Ang hirap magdecide! Yun! naligo ako at nagbihis at kumain at umalis na. Unang pinuntahan ko ay si Zarah sa bahay nila dahil sasamahan niya ako. Yun! ang traffic nga papunta, nalate ako! nakakahiya! Pero hindi naman siya mashado nagalit! Thank GOD! Nagpray ako na hindi siya magalit!:)

Un pumunta ako ng school, expecting makukuha ko na yung mga classcards ko kasi sabi balik daw ako. Lam niyo kung ilan nakuha kong card? Isa lang! Ang grade ko 1.5. Tapos pumnta kami sa building ng fine arts para maginquire kung anu ano mga credentials. Kailangan ng transcript of records. Sinamahan ako ni Zarah kumuha dahil hindi ko alam ang gagawin. To make the long story short, pagkatapos ng mga pinilahan kong pagkahabahaba, hindi pa pala makukuha yung transcript dahil hindi pa nagpapass ang College of Music ng mga grades. Hay!intay ko sa aking chicken ala king. Nakakainis kasi ang tagal sobra at finollow up. Sa wakas ng napakatagal na panahon, DUMATING na ang napakasarap ng chicken alaking kO!:)

Cge! Mamya na ko magkwekwento nung iba pa. Tinatamad na ko!:) Bye!

CONTINUATION

Yun nga tapos pumunta kaming mcdonalds sa Masangkay to buy MCFLOAT!!! Sarap! Then nakita ko ang mga classmates ko nung high school. Tapos nagsidecar na kami ni Zarah pauwi sa kanila. Tapos habang umiinom ng float sumakay ako papuntang C.O.P. kung saan magaaral ako ng VOICE LESSONS ko.:)

Ang usapan namin ng kaibigan kong c Brznf ay magkikita kami sa gate pero hindi natuloy kasi wala siya pagdating ko. At nakapasok na ata siya kasi nakasulat yung pangalan niya dun sa mga pumasok na.:)

Hinanap ko ang aking teacher sa voice. Yun, nagsimula na lahat. After the lessons lumabas na ako upang magxerox nung pinapaxerox ng teacher ko sa akin. Paglabas ko nakita ko si Brznf at tinawag ako. Tapos dinala niya dun sa malaking building sa loob ng C.O.P. Sabi niya kasi may gitara daw dun. Pumasok ako, nakita ko ang dalawang tao: c TOPE at un isa pa, nalimutan ko na ang pangalan.:)

Si Tope ay kabatch ko nung high school ako. Magulo, pilyo, malutong magmura, malakas mangtrip.. Basta magulo in short. I was touched by his testimonies. Grabe! Lalo akong naencourage magserve kay Lord and to share His Words. Sabi niya nung nagcamp sila sa church nila, dun nagsimula si God na magreveal sa kanya. Tapos medyo naiiyak na siya habang nagkwekwento. I forgot the exact testimony kaya di ko na sasabihin. Basta masaya. Natuklasan ko na walang taong pinipili si Lord, mapamakasalanan ka o ano man. Sabi nga diba "Man looks at the outward appearance but God looks at the heart". Marami din akong nakilala dun. Nabless ako sa mga napagshare-an namin dun. God is really good.:)

Ngayon. Naantok na ko. Kaya matutulog na ko!:) Hay! I'm so SLEEPY! Pero may sasabihin ako, pag-isipan niyong mabuti: "Mga usisero, usisera, chismoso, chismosa: Sana patunayan niyo muna ang mga bagay bagay bago kayo magjudge. Salamat ha? Kay God nalang kayo malagot. JOKE!!!" WALA LANG.:)

ABOUT LETTER

I am planning to write my friend Jessie, daughter of Pastor Joedy, in Dagupan. HIningi ko kay pastor ang address nila para kung sakaling magpapadala ako eh alam ko yung address. I really miss this young girl!:)

2004-04-13T00:33:00.000+08:00

VOICE LESSONS

Ppnta ako bukas sa Cathedral Of Praise para mag-aral ng voice, 1:00 PM. Gusto ko kasing gumanda boses ko para makakanta naman ako habang tumutugtog ng gitara. Kasama kong mag-aral ang kaibigan kong si Brznf, siya naman drums ang aaralin. Sana maging maayos bukas, pero actually mamya na yun dahil alas dose plus na ngayon. Inaantok na ko ngayon pero ayaw ko matulog. Ewan ko kung bakit. Hay! Pimples nanaman!:(

2004-04-12T18:10:00.000+08:00

BAGUIO MOMENTS: BFGFC YOUTH SUMMER CAMP at iba pa

Wala akong magawa dito ngayon. Nagcocomputer ako at nakikinig ng music.. Galing ako sa youth summer camp ng aming church sa binondo (BFGFC) nung saturday. Masaya. Nakakapagod maging isa sa staff. pero it was all worthwhile kasi everybody enjoyed and lahat nabalik ang init kay Lord. Nagworship leader ako sa camp. Iba ang boses ko. Mahirap pala kumanta sa matataas na lugar, oo nga pala nakalimutan kong sabihin na sa bagio ang aming Youth Camp entitled: TARAAAN!!!!!!!!!!!!!! MISSION: 3:16.:)

I learned many things dito sa camp na ito. I learned to be a good leader... maybe... Because this is my first time to handle a group sa camp, Andyan ang pressure na darating sa point na mag-iisip ka pa ng sasabihin mo sa mga members mo. Alam niyo yun? yung parang scripted, nangyari yun sa akin. Pero masaya naman pala ang grupo ko (Sila Abby, Aiza, Jena, John Andrew) dahil meron kaming ibat ibang personality may mga tahimik, magulo, makwento, makulit at iba pa. ang saya saya lalo na nung last night namin, nung nagprapractice kami pra sa talent show kinabukasan.. puro tawanan! hahah! It was a fun experience. Glory to God.:)

FRANZ LAWRENCE TAN's DRAMA SPECIAL: A Must Read!!

Okey din yung mga preaching ng aming guest speaker na si Pastor JOEDY LIM. I learned a lot of things. And I was so blessed! I learned about mga bagay tungkol sa LOVE, COURTSHIP and MARRIAGE sa tamang paraan. He had many testimonies about his life and it was fun to listen. I leaned how to really to LOVE God, appreciate out NEIGHBORS, and share God's love for the LOST. Madaming dramang nangyari dun. Especially nung second night, about sa love for NEIGHBORS. Pastor Joedy, at the end of the sermon, ask each and everyone of us to stand up and he told us stories about his father, sabi niya kahit minsan daw hindi niya naranasan yung mayakap at masabihan ng i love you ung dad niya, parang ganun. basta.. to make the long story short (nakuha ko sa kanya. hahaha), that story made me cry, konti lang ha?(ayaw pa umamin). Then he asked each one of us to be with our relatives who were there, like brothers, sisters, friends, basta ung mga ganun! Then he asked us to hug them and say i love u to them. WHOA! It made me cry like a river! The first one I hugged was Brznf, one of my closest friends in my life. I thanked him for everything. then I went to my brother, I really don't know what to do, because hindi talaga kami sanay sa mga ganung bagay! Lam niyo yun? Hindi kami expressive sa salita tska sa mga yakap. But I did it. We cried and exchanged I LOVE Us to each other. Ang mga iniisip ko nung panahon na yon, "Hayy! salamat. I long for this moment to tell him that i love him so much kaso hinde talaga sanay but I'm doing it right now!" Pagkatapos nitong madramang moment, Pastor Joedy asked us na pumunta kami sa aming mga parents and do the same thing. After the service, when i stopped crying na, i did what he told us to do, I went to my mama and papa and hugged them, said i love you atchaka humingi ako ng appology sa mga kasalanan ko. NAIYAK na naman ako! SOBRA! Parang gripo yung mata ko na walang off. Ang sarap ng feeling, it was the first time I did that, siguro nagulat sila. Thank GOD talaga, salamat! Sa haba ng panahon nasabi ko na sa kanila na mahal ko sila.:)

I HAVE A NEW FRIEND

Sa camp namin last week, I've met a very special girl, a baby sister, a nice friend, a cute girl, Jessie ang name niya, anak ni Pastor Joedy. 11 years old lang siya. Ang gaan gaan ng loob ko sa kanya.. sobra! Ang bait bait niya kasi, and admire her being friendly not only to me but to other people in the camp. Dati naalala ko, gustong gusto ko magkakapatid na babae na mas bata, 2 lang kasi kami eh, my brother, Patrick. Yun, wala lang. Hindi ko nga alam kung pano ko sya nakausap eh, basta nagpakilala ako! hehe.:) Malakas siya mang-asar, makulit, bibbo... pero hindi siya nakakainis kagaya ng iba kasi kahit nang-aasar siya sweet parin. Nung nagouting kami, pinaplano ko syang bilihan ng remembrance, kasi hindi na ulit kami magkikita. Yun nga sabi niya bilihan ko daw sha... binilihan ko sha nung keychain na lapis na nalalagyan ng pangalan. then, binigay ko sa kanya, hehe!:) tapos binilihan niya ako ng keychain na heart at bracelet, ang sarap ng feeling, masaya! Mukhang naubus ko nga ata pera niya... hahaha! just kidding. Yun, mga moments namin. sana nga magkita pa kami ulit. Basta I thank God dahil nakilala ko siya! At least, kahit sandali lang, nagkaroon ako ng chance mafeel kung gaano kasarap magkaroon ng baby sister. Naiiyak ako! HuHU!! Joke!:)

FRIENDSHIP GOING STRONG

Its been one year nung naging close kami ulit ni Zarah, kalaro ko nung bata ako at kachurch ko sa Sunday school at crush ko. Eto ang istorya: Last year meron kaming camp, hindi ko talaga ito kinakausap dahil bigla nalang kaming naging hindi close pero dati nung bata pa kami super kalaro ko to! Siya kasi ang leader nung mga panahong un, napunta ako sa kanya bilang member. I dont know nga pano kami naging close ulit eh. Basta ngayon, parang siya na yung pinakabest friend ko kasi sa kanya ko nasasabi lahat ng problema ko na dati ay tinatago ko lang sa sarili ko. Basta naalala ko katext ko to palagi after the camp, as in, PALAGE! Yun siguro sa pamamagitan ng cellphone, at sa time na naspent samin sa bawat isa, naging close kami ulit. Thank You Mr. John Osmena! hahahah! Thank God! Madami akong natutunan sa kanya, natutunan ko ang mga bagay na hindi ako noon, natutunan kong maging sweet kahit na dati nakokornihan ako sa mga taong ganun. Madami pa kong natutunan. Palagi kaming nagaaway nito at nagkakatampuhan pero madami kaming natututunan sa huli: ang maging mapagkumbaba. Marami akong nakilalang iba ibang tao dahil sa kanya. Ang kanyang mga clasmates na halos buong section ay kilala ko na. Naging artista din ako dahil dito! palagi akong naeextra sa mga shooting ng mga projects nila. Alam mo naman tayo, artistahin... JOKE!!:) Basta ok itong taong to. Masungit lang talaga paminsan. Heheh! ako din paminsan. And we are trying to change it para maging masaya kami. She bought me gift nung Birthday ko, last August 17, 2003, ang saya saya ko sobra as in. Kasi minsan lang sa mga friends ko ang nagreregalo saakin, and she's so special to me.. hinde special child kung hindi talagang ESPESYAL. Oo nga pala! Kasama din siya ngayong CAMP at co-worker ko to sa pagiging leader. Thank God for her.:)

Hay! Sarap magkwento sa mga nanyari sa buhay ko this past few weeks. Kakaulit lang ng pinapakinggan kong mga Christian songs.. Ibig sabihin ang tagal ko ng nagtatype at mainit na ang pwet ko dito sa upuan ko ngayon. At mejo pagod na ko. Kaya hanggang dito nalang muna. Thanks for reading. God Bless You!:)